Overweging tijdens de Jubileumviering op 5 mei 2002
Lieve mensen,
Hebt u het gehoord in de lezing van de profeet Ezechiël 47, 1-12?
Het water komt uit het heiligdom, levend water, stromend water. Het stroomt in alle richtingen, naar noord en zuid, naar west en oost.
Het water komt uit het heiligdom, levend water, stromend water, jaar in, jaar uit, eeuw in, eeuw uit.
De Stroom ís er, de levensstroom.
En ieder mensenkind dat geboren wordt, mag zich voegen in die stroom. Ieder mensenkind, u en ik, ieder met onze eigen naam en onze eigen geschiedenis.
Ook een gemeenschap in verbondenheid mag groeien in diezelfde stroom.
Er gaat iemand met ons mee, die ons helpt vertrouwd te raken met de levensstroom, tot aan onze enkels, tot de knieën, tot ons middel….
We herkennen in dit schitterende beeld het zoeken en tasten en groeien in ons eigen leven:
- tot onze enkels: je hebt je leven zelf in handen, meetbaar zeker;
- de Stroom draagt je wel maar je loopt stevig op eigen kracht en bent je minder bewust van de diepere stroom.
- tot onze knieën: de Stroom nodigt uit… Je loopt door, redelijk zelfbewust, toch ten diepste onzeker, je geeft het niet toe, stoer doorlopen!
- tot ons middel: steeds dringender en intenser klinkt de uitnodiging:
- je steekt een hand uit naar een medemens, openheid, verzet soms,
- je handen gaan open.
- de Stroom wordt steeds sterker.
- verlangen naar liefde en geborgenheid, ontvangen en doorgeven.
Dit zoeken en tasten , groeien naar overgave herkennen we ook in onze gemeenschap: samen proberen een vorm te vinden, mee te gaan met de Stroom, elkaar vasthouden en bemoedigen.
Dan komt het moment in ons persoonlijk leven en in het leven van de gemeenschap dat het water zo diep is, dat we alleen nog kunnen zwemmen: ons toevertrouwen en het laten gebeuren.
De Stroom draagt ons door alles heen.
Op een moment van gedenken, van terugkijken, bij een jubileum, een 150-jarig jubileum b.v., zoals vandaag, klinkt de vriendelijke uitnodiging: "Heb je het gezien, mensenkind?"
In een levensschets of in een tentoonstelling bij dit feest hier in de kerk is volop leven te zien en verbondenheid. Verbondenheid met zoveel kinderen van klein tot groot in het onderwijs, met personeelsleden en ouders, met zoveel zieken en hun familie, met artsen en verpleegkundigen, met mensen in de parochie en binnen de oecumene.
Vruchtbaarheid vanuit de Bron!
En als er dan een moment van stilstand dreigt, van moeras zoals de lezing zegt, dan is er soms onverwacht, verrassend een nieuw begin. Het water dat uit het heiligdom komt blijft stromen, gaat verder, altijd door.
Jezus heeft hier ook van geleefd, zó dat Hij van zichzelf kon zeggen: "Ik ben het levend water." Overal waar Hij komt, komen mensen tot léven, staan mensen op uit onmacht en verlamming. Hij raakt aan, geneest, is nabij, maakt mensen vrij: "ook in jou zal een bron ontspringen, opborrelend tot eeuwig leven."
Hoe houden we die Bron levend en stromend door vergrijzing en vele problemen heen in het groot en in het klein? Het evangelie brengt ons - juist vandaag - bij de stille trouwe verbondenheid van Jezus met de Vader en van daaruit stroomt die liefdesverbondenheid door tot op de dag van vandaag in de Helper, de H. Geest, Gods Geest, Jezus’ Geest, die ons verbindt met elkaar en die leven gevend is voor ieder die op onze weg komt:
U in mij, ik in U.
Wij, de leefgemeenschap van Ons Huis, zijn oprecht blij dat we in 1999 de uitnodiging ontvingen van ons provinciaal bestuur, om de verbondenheid J.M.J.- Culemborg door te zetten op een nieuwe wijze.
Door de verhuizing van Barendrecht naar Culemborg zijn we nu samen in de gelegenheid ons 150-jarig jubileum in deze stad te vieren.
Volop redenen tot dankbaarheid! Die dankbaarheid brengen we in deze viering tot uiting in liederen, gebeden, in het woord van de H. Schrift, maar bovenal in de Eucharistische maaltijd: verbondenheid vanuit de Bron bij uitstek.
Vreugdevol is het dit samen te vieren met ruim 70 medezusters uit heel het land, heel speciaal met ruim 50 zusters die hier in Culemborg werkzaam zijn geweest. Fijn dat jullie allen hier zijn. We weten ons op deze dag ook heel bijzonder verbonden met de honderden medezusters die ons in Culemborg voorgingen.
Verbondenheid niet in de laatste plaats met onze parochiegemeenschap, die zo van harte deze feestelijke dag mee heeft voorbereid en nu meeviert.
De Bron brengt léven overal waar zij stroomt.
Tenslotte:
Een van harte goede wens voor ons allen om mee naar huis te nemen:
"De Bron in het hart der aarde
In jou, in mij
Zorgt steeds voor scheppend leven
En maakt ons vrij."
Zijn we een moment stil bij het water dat uit het heiligdom komt.
Zr. Clary Braun J.M.J.
Culemborg, 5 mei 2002