Overweging op het Christelijk Sociaal Congres

Datum: 31 augustus 2007
(voor de ochtendwijding waarin deze overweging werd uitgesproken klik hier)

Thema: Door de Geest bewogen

We hoorden zojuist in het evangelie het krachtige woord van Jezus:

“De Geest van de Heer rust op mij,
want Hij heeft mij gezalfd.
Vandaag hebben jullie deze schrifttekst
in vervulling horen gaan.”

Vandaag: Eckhart zegt:
“Het belangrijkste moment is het heden.
De belangrijkste mens is de mens die nu voor je staat.
De belangrijkste daad is de liefde.”

Vandaag: Het waaien van de Geest gebeurt aan ons vandaag. Dat zullen we als slotlied dadelijk samen zingen. Stellen we ons open voor de bewegingen van de Geest van God.
Bij het begin van zijn openbaar leven wordt Jezus allereerst door de Geest bemoedigd vanuit aanvaarding in liefde: “Jij bent mijn veelgeliefde Zoon.” In die beweging staan ook wij.
Zijn we ons dat bewust, dat ook wij kostbare mensenkinderen zijn, geliefd door God, door de Eeuwige die ons kent en liefheeft in geest en in waarheid?
Die Geest van aanvaardende liefde is de eerste beweging.

Vervolgens beweegt Gods Geest Jezus vóór zijn zending naar de woestijn, de stilte.
Stilte, tijd voor reflectie, even stil staan midden in de drukte, de hectiek soms van het dagelijks leven.
Een kort moment aan het begin van de dag, in de pauze tussen verschillende activiteiten, even een moment voor en na een vergadering.
Een langere tijd – Jezus neemt er 40 dagen voor – bij een belangrijke keuze, beslissing.
In de stilte wordt Jezus – worden wij – geconfronteerd met verleidingen: eerste plaats, carrière, rivaliteit, materialisme, eigenmachtigheid, moedeloosheid.
Stilte nodigt uit tot onderscheiding en een oprechte keuze.
Jezus doorstaat de worsteling: Gij zult de Heer uw God niet op de proef stellen. Hij kiest voor zijn Abba.

Ná de aanvaardende liefde en de woestijntijd beweegt de lieve, tedere Geest van God Jezus en ook ons naar de mensen toe. Mensen uit Nazareth, mensen zoals wij, in de kern welwillend en open maar ook kritisch luisterend, soms gesloten en hard.
Jezus vindt de tekst van Jesaja 61. Als gegéven mens durft Hij zich daaraan toe te vertrouwen:
“De geest des Heren is over mij gekomen en Hij heeft mij gezalfd.”
Jezus leest het en het gebeurt!
Dit schriftwoord is thans, nú, heden vervuld. Jezus is er open en ontvankelijk voor en laat zich bewegen. Durf ik die beweging in mijn hart toe te laten, me te láten raken door de Geest van de levende Heer, eenvoudig, teder, eerlijk?
Bewogen door de Geest leest Jezus zijn levensprogramma: een genadejaar van de Heer uitroepen. Hoe concreet? Armen, gevangenen, blinden, onderdrukten wordt léven toegezegd:
blijde boodschap, houd goede moed, vrijlating, helderheid van blik, vrijheid.
Juist als wij in ons eigen leven die beweging herkennen van je beperkingen en grenzen voelen, blind zijn in bepaalde situaties, je gevangen voelen, niet vrij, en zelfs verdrukt door menselijk opzicht of jaloezie zullen we duidelijker de genade ervaren dat de Geest van God juist díe plekken aanraakt ten leven.

De beweging waarin Jezus staat in de lijn van de traditie, van Jesaja is een beweging van aandacht en belangstelling voor mensen, heel dikwijls met een vraag: “Wat wil je dat ik voor je doe?”
Luisterende en oprichtende Aanwezigheid. We horen er de Godsnaam in: “Ik zal er zijn.”, vertrouw je maar toe, luister en kijk naar Jezus en ga met hem de weg. De weg, een levensweg, onze levensweg met alles wat op ons toekomt. Samenwerking, vriendschap, dialoog, voldoening, maar ook grote vragen, problemen, misverstanden, ervaring van onmacht.
Hoe houden we dat vol?
Bewogen door de Geest van God, de Geest van Jezus, nabij mensen zijn, tot elkaar zeggen: “Kun je al iets zien? Kom, sta op!”
Vertrouwen in verantwoordelijkheid en diep weten: we staan er niet alleen voor.

“Jezus Christus, gisteren heden,
morgen ook bent u ons Licht.
Houd elk nú, zo is onze bede
heel ons hart op u gericht.
Amen.”

Overwegen we in de stilte van ons eigen hart wat ons nú raakt.